Глава 113
В темноте она не могла разглядеть реакции Линча, слышала лишь, как он завистливо пробормотал: «Этот парень действительно восхитительно вкусный…»
Робин улыбнулся.
«B.I.B» поднял их обоих вверх в темноте, и они быстро пронеслись сквозь закрытые вершины всех «лепестков» острова, словно призраки. Внезапно глаза их озарились, и они восстановили зрение, видя бескрайний синеватый океан.
Робин сжал губы, хорошо сдерживая эмоции, бросил взгляд в сторону и заметил, что Линч смотрит вниз.
«Действительно, вот оно…» — прошептал он.
Робин тоже посмотрел.
Остров, на котором они только что находились, выглядел как гигантский чеснок, плавающий на море… Оглядев этот огромный чеснок, они увидели целый ряд других странных островов такого же размера, но в этот момент эти острова не были закрыты, а тихо плыли по морю, словно огромный лотос… Эти огромные, цветоподобные острова были покрыты густыми, глубокими джунглями, усеянными разнообразными экзотическими цветами и растениями, плавно скользящими по морю. С морского ветерка разносился искрящийся аромат еды…
Робин своими глазами видел, как морские короли, следуя аромату, забрались на один из островов, и остров вскоре свернулся внутрь и закрылся, точно так же, как и остров под их ногами…
«Я вспомнил», — потянулся Робин за волосами у уха, которые недавно немного подросли, — «Это не остров, а хищное растение с научным названием «Граф желудка»… Я читал простое введение в книге, не ожидал, что оно выглядит так…»
Линч сказал: «Тогда быстро найди здесь более устойчивого Графа. Если я не съем чего-нибудь, умру с голоду…»
Робин повернул голову и заметил, что Линч, очевидно, еще не полностью восстановился. Он опирался в парализованной позе о стену входа в пещеру замка, глядя на «Графа желудка» внизу, вдыхая аромат еды, слюна уже собиралась капать… Вскоре «B.I.B» поднял их на другого «Графа желудка», полностью раскрытого и плавающего на море. Как только они приземлились, Линч, словно зомби, схватил гроздь фруктов, неизвестных ему, и его рот наполнился соком.
Вуууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууuууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу
http://tl..ru/book/111885/4481636